Oberon

-A więc kim jesteś?
Mnie zapytasz,
(Blask oczu twych krukom rozdaję)
Śniłeś już o tym
– Teraz czytasz:
Oto twej duszy są rozstaje.

Czy znałeś mnie?
– To nieistotne.
Spotkałeś?
– Kiedyś będziesz wiedział…
Czekam tu w noce twe samotne
Jam tylko w mroku odpowiedział

Na twe modlitwy potajemne,
Nie zostawiłem ci wyboru…
Przyjdź,
Dam ci strach,
Sekrety ciemne,
Zawiodę cię do mego dworu…

Dalej, niż wicher wie i drzewa,
Głębiej niż stół na którym kraję
Twe mięso…

Usłysz, puszczyk śpiewa –

Pozwól się uwieść na rozstaje…

Reklamy

2 responses to “Oberon

    • Myślę, że to zależy od punktu widzenia. 🙂
      Ja odebrałbym to jako zaszczyt, choć zapewne większość osób mogłaby przyjąć to jako przekleństwo. Ale ja jestem ekscentryczny. 😉
      Czasami, w niektórych koszmarach, jest mrok który kusi, aby poznać więcej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s